Echtheid

18-06-2019

Wanneer ik ergens enkele dagen op bezinning ga, verkies ik een plaats waar er een ontspannen sfeer heerst.
Ik heb totaal geen behoefte aan 'speciale' situaties zoals veel rituelen of abnormale stiltes. Veel van die dingen maskeren dikwijls een gebrek aan echtheid.

Ik kan niet in het binnenste van mensen kijken, maar ik heb toch het gevoel dat er in onze kerkelijke godsdienst beleving weinig echtheid te vinden is. Alles lijkt te draaien rond rituelen en tradities waarvan de meeste christenen nog nauwelijks de oorsprong of betekenis kennen.
Het erge eraan vind ik dat niemand zich daaraan lijkt te storen. Integendeel, het afwijken van die tradities en vertrouwde rituelen stoort hen des te meer en leidt soms vaak tot paniekerige reacties en zelfs enige agressiviteit.

Maar zelfs wanneer je voelt dat iemand zijn best doet en het echt goed bedoelt, krijg je vreemde situaties waarbij je je de vraag stelt: weet men echt nog wel waarmee men bezig is?

Ik heb het al meer meegemaakt in vieringen. De priester vertelt over heilige X omdat die die dag herdacht wordt. Daarna zijn de voorbeden aan de beurt en gaat het gebed ongeveer als volgt: " Vader we bidden u op voorspraak van X: geef vrede in deze wereld. We vragen dit U in Jezus naam. Amen.

Hebben we zo weinig vertrouwen in onze liefdevolle Vader dat we denken dat wij het via via moeten vragen.
Nog afgezien van het feit dat ik bidden om vrede in de wereld, al geen goed gebed vind ; God gaat daar echt niet voor zorgen, dat moeten wij zelf doen.

Maar afgezien daarvan klopt er toch iets niet aan deze manier van bidden.
We richten ons rechtstreeks tot God en zeggen dan tegen God dat het op voorspraak is van X, wat wil zeggen dat die het eigenlijk in onze plaats vraagt. En dan doen we er nog een schepje bovenop door te zeggen dat we het in Jezus naam vragen.
Het lijkt mij een bizarre manier om zo iets aan God te vragen.

Dat soort rare dingen hoor je wel meer in voorbeden.
"We bidden voor de kinderen die terug naar school gaan morgen."
"We bidden voor onze regeringsleiders"
"We bidden voor X en Y" ... enz
En na elke voorbede antwoorden alle aanwezigen: "Wij bidden U, verhoor ons Heer.
Telkens als ik dit hoor, denk ik: wat moet God nu verhoren? We hebben eigenlijk helemaal niks gevraagd. Wat willen we dat Hij doet? In hoeverre zijn we er echt bij betrokken, wanneer we niet eens de moeite doen om na te denken over wat er nu echt nodig is en wat er in deze situatie misschien van ons verwacht wordt.